Zint voor je begint! Jon Katz

Bedenk: (en het kan nooit kwaad dit elke keer voor je gaat trainen te zeggen): “Dit is een dier, en geen kind.”  De meeste honden zijn bereid de regels te volgen; wanneer ze dat niet zijn, is dat vaak omdat zij de regels niet begrijpen. Communicatie is de sleutel tot trainen. Geef niet de hond de schuld van zijn verwarring. Daag jezelf uit om duidelijker te zijn, geduldiger en creatiever in het overbrengen naar de hond wat jij van hem wil. Probeer en probeer opnieuw. Begrijp dat echt trainen vele maanden of zelfs jaren kost.

Dan klaagde bij mij dat zijn beagle, een obsessief blaffende hond, telkens zo’n 45 minuten achter elkaar tekeer ging wanneer Dan hem in zijn bench deed. Op dat punt, niet langer in staat het lawaai te verdragen, liet hij de hond eruit. “Ik kon er gewoon niet tegen,” zei hij. Maar wat hij had gedaan was, de hond trainen in het blaffen – veel blaffen – en hem er dan voor belonen, in tegenstelling tot wachten tot de hond stil was en hem dan uit de bench laten.

Waar het in dit verhaal om draait is, dat 45 minuten blaffen niet is voor een beagle. Hij weet niet hoe lang hij al bezig is. Een alternatief is om de hond op een niet zo’n gehorige plek te zetten en hem daar te laten tot hij rustig wordt, wat uiteindelijk zal gebeuren. Wanneer hij stopt met blaffen, beloon je hem met complimenten en iets lekkers of leuks en laat hem eruit. Mensen stoppen v aak met trainen wanneer een hond druk of luidruchtig wordt. Sommige honden kunnen er niet tegen opgesloten te zitten. Maar in de meeste van die gevallen zijn ze zo getraind.

Je moet het geduld en de wil hebben om sommige honden te trainen. Maar als je begint, maak het dan af. Zie het trainen als een schaakwedstrijd: een zet, een tegenzet; één strategie tegen de ander. Wanneer het je niet lukt of je hebt het gevoel dat je de hond schaadt, zoek hulp. Maar in heel veel gevallen heb ik meegemaakt dat wanneer de mens wordt aangemoedigd en juist geïnformeerd hij wint.

Houdt training simpel en doelgericht. Eén commando per keer; en dat telkens een paar minuten per training. Training moet snel zijn, duidelijk en leuk. Leer ze eerst te “komen” te “zitten”,  gevolgd door liggen en blijven. Wanneer de hond er één begrijpt, ga dan verder met de volgende, en ga ze daarna door elkaar mixen. Gebruik zo min mogelijk woorden: “Hier, Zit,” en niet “Petey, héé, kom eens hier nu!” of “Ga zitten, verdorie, hoe vaak moet ik dat nog zeggen!” Als het niet werkt, vergeet het dan. Probeer het vijf minuten later opnieuw.

Omdat honden geen mensen zijn, hebben honden vaak moeite om te begrijpen wat voor soort gedrag mensen willen zien en met de manier waarop mensen hun wensen met de hond proberen te communiceren.

Wanneer we een hond “Wees Stil!” toeroepen, heeft de hond geen idee wat we willen. Wanneer hij een andere hond tegen zou komen, dan zou hij heel veel leren door te kijken naar de ogen, lichaamstaal en staarthouding van de andere hond. Maar wanneer hij een mens tegenkomt die roept: “Stop een met kauwen op het kleed!”of “Stoute hond, ga naar buiten!”,  dan is dat anders. Hij hoort een luide en boze toon en begrijpt dat de persoon niet blij is, maar vaak heeft hij geen idee wat deze persoon wil dat hij doet.

Na intensieve training kunnen honden ongeveer tussen de vijftig en negentig woorden of commando’s begrijpen, afhankelijk van hun ras, hun genen, de persoon en de omgeving. Zelfs de slimste hond heeft een lager IQ dan een drie jaar oud kind.

Volgens een andere wijd verspreide manier van denken, echter, zijn honden instinctmatige dieren die niet zelfbewust handelen. Zij denken volgens gevoelsmatige beelden en oude op zichzelf gerichte, krachtig  geïmplanteerde biologische impulsen.

Stanley Coren, een van mijn favoriete ( en een van de meest waardevolle) schrijvers over honden, bericht in “How Dogs Think” dat biologen en psychologen beginnen om de mogelijkheid dat honden wellicht een bewust beeld hebben van de wereld serieus in overweging te nemen. Maar er bestaat nog geen overeenstemming over dat idee. Desalniettemin concludeert Coren dat er een aantal zaken zijn waarover bijna alle wetenschappers het eens zijn, met betrekking tot honden; Honden voelen de wereld aan en krijgen daaruit informatie; zij leren hun gedraag aan te passen aan veranderende omstandigheden. Zij hebben een geheugen en de aanleg om zekere problemen op te lossen. Hun vroege puppy ervaringen vormen hun volwassen gedrag. Individuele honden lijken een eigen persoonlijkheid te hebben en verschillende rassen hebben een verschillend temperament. Sociale interacties, met inbegrip van spelen, zijn belangrijk voor hen. En, tenslotte, communiceren honden met elkaar en met mensen – wanneer wij tenminste manieren vinden om hen te begrijpen en onszelf duidelijk te maken.

Die beschrijving klinkt een beetje alsof het over ons gaat. Ik geloof echt dat honden enig bewustzijn van zichzelf en ons hebben en tekenen kan vertonen van plezier, angst, frustratie, enthousiasme en boosheid. Maar deze trekjes nemen niet weg dat honden in de grond roofdieren zijn, hoofdzakelijk gedreven door voedsel, aandacht en gehechtheid. Die puppy waar we ooh en aah over roepen is op een bepaalde manier een moord- en jachtmachine. Het is onze taak om veel zo niet de meeste natuurlijke instincten te onderdrukken of redigeren.

Voor mij, is het goed trainen van een hond onmogelijk zonder te begrijpen wat een instinctmatige dieren het zijn. Wanneer je zeker weet dat jou hond op mensenmanier denkt of de verste hoeken van jou ziel begrijpt, dan zal ik proberen je te helpen. Maar ik weet niet of dit dan de beste methode voor je is.

Eerder verschenen in het boek “Katz on Dogs” door Jon Katz

Vertaling door Reilley-Keir met toestemming van de auteur