Een goed begin… Jon Katz

 Namen

Zorg er in elk geval voor dat je hond zijn naam kent. Een verrassend aantal honden doet dat niet. Strooi vanaf het moment dat hij bij je komt wat snoep rond, terwijl je zijn naam zegt. Herhaal zijn naam vaak, terwijl hij eet (gewoonlijk zal hij dan met zijn staart kwispelen). Zeg zijn naam tijdens het uitlaten en gooi hem een snoepje toe, wanneer hij zich naar je omdraait. Naamsherkenning is belangrijk. Net als oogcontact. De eerste stap om je hond iets te leren is te zorgen dat hij op je let. Dat betekent dat hij zijn naam kent en naar je kijkt.

Houdt dus wat eetbaars omhoog vlak voor je gezicht en roep zijn naam. Wanneer hij in je ogen kijkt geef je hem het snoepje. Elke keer dat hij je in de ogen kijkt prijs je hem. Fluit en roep zo nu en dan zodat hij naar je kijkt en beloon hem. Naamsherkenning en oogcontact zijn essentiële onderdelen van training. Zorg ervoor dat je die zaken onder de knie hebt voor je met de rest begint.

Grondwerk

Voor je kan verwachten dat een hond bij je komt of gaat liggen, moet je eerst je relatie met de hond opbouwen, een proces dat ik “grounding” noem.

Waarom zou een hond doen wat jij wil zonder je eerst te kennen en te vertrouwen en er iets voor terug te krijgen? Ik ben gek op Coren’s  trainingsstelregel: Geef een hond nooit iets voor niets. We gaan zitten voor we uitgaan, we gaan liggen voor we gaan eten, we blijven wachten voor we gaan zwemmen. Aan de andere kant moet de hond in ruil daarvoor iets terugkrijgen. Dat kan een wandeling zijn, een aai, een koekje, werk zoals schapendrijven of een rennen achter een bal of gewoon het gezelschap van andere honden.

Over het algemeen wordt gedacht dat een hond onvoorwaardelijk van je zal houden. Daar twijfel ik oprecht aan. Gedragsdeskundigen weten dat honden zeer aanpasbare wezens zijn, die doen wat ze moeten doen voor eten en een dak boven hun hoofd. Maar het is bijna onmogelijk om een sterke trainingsrelatie op te bouwen met een hond die bang voor je is of die merkt dat je afstandelijk, verwarrend of onbetrouwbaar bent. Het zou te ver voeren om te zeggen dat een hond in staat is een hekel aan iemand te hebben – dat is duidelijk een menselijke emotie. Maar het is ook menselijke ijdelheid om aan te nemen dat een hond je zal adoreren  ongeacht hoe je hem behandeld. Voordat ik een nieuwe hond vraag om mij te gehoorzamen, wil ik dat hij of zij mij kent, vertrouwt en aardig vindt. Dat betekent weken van weinig vragen en veel bieden. Voeden met de hand is een van mijn favoriete technieken om het aangaan van een band aan te moedigen bij een nieuwe hond of puppy. Ik voed heel eenvoudig de hond zijn of haar voedsel uit mijn hand; een half kopje per keer en soms brokje voor brokje. Gewoonlijk zit ik daarbij op de vloer en houd het voer vast. Wanneer de hond komt aanrennen, houd ik een stukje voer omhoog tot vlak bij mijn ogen, zodat de hond gewend raakt aan het maken van oogcontact. Dan, terwijl de hond eet, herhaal ik zijn naam. Wanneer je een paar maanden de hond met de hand voedt terwijl je zijn naam zegt (de helft van de tijd zet ik het voer in de bench, om te zorgen dat de hond ook dat leuk gaat vinden), dan kan ik bijna garanderen dat de hond zijn naam weet, op je let en meer open staat voor wat je hem vraagt.

Tussen het voeren door, verschaf ik vele snoepjes, complimenten, spelletjes en wandelingen. Of ik nu probeer een puppy zoals Clementine of een oudere hond als Orson voor mij probeer te winnen, ik wil in elk geval dat de hond mij ziet als een vriendelijke en betrouwbare bron van voedsel, genegenheid, speeltjes en avontuur. Veel trainingsmethodes maken dat eigenaren al snel eisen aan hun nieuwe honden gaan stellen. Hoewel je vroeg met trainen moet beginnen prefereer ik de stap-voor-stap strategie.

Eerder verschenen in het boek “Katz on Dogs” door Jon Katz

Vertaling door Reilley-Keir met toestemming van de auteur