Julie Hill

In Oosthuizen waren wij te gast op Boerderij Vrolijk, waar wij twee dagen lang door Julie Hill getraind zouden worden. De start was al behoorlijk lastig, want er werd ons gevraagd een korte analyse van de hond op papier te zetten. Had ik daar al eens over nagedacht? Aan het eind van het weekend zouden we dan Julie's analyse krijgen, met advies en een actieplan. Het moge duidelijk zijn, dat aan mijn analyse nog wel wat te sleutelen viel. Duidelijk werd in de loop van het weekend, dat Neala vreselijk zielig kan kijken, wanneer ze op haar kop krijgt, maar dat hoort allemaal bij haar plan om lekker zelf aan de slag te kunnen. Kortom, iets strenger zijn mag, moet eigenlijk. 's Ochtends en 's middags ging iedereen met zijn of haar hond het veld in, begeleid door Julie. Ik keek mijn ogen uit. Door het een klein stukje opheffen van haar stok kreeg Julie elke hond waar ze hem hebben wilde, en lukte dat niet

meteen, dan zei ze rustig "Hey!" En dat was vaak voldoende. Ze legde haar techniek van "pressure-release" uit, wat inhoudt dat je druk op de hond legt wanneer hij iets moet doen of iets doet wat niet mag, en zodra de hond daar goed op reageert, neem je de druk weg door een stapje terug te doen of je stok omlaag te houden. Dat lijkt makkelijk, maar het viel nog niet mee. Ik stond bij voortduring aan de verkeerde kant van de schapen of ik liep teveel op Neala af en dat geeft weer teveel druk. Ik was blij met de analyse dat Neala geen makkelijke hond is. Pff, het ligt niet helemáál aan mij! Ook was ik blij met de adviezen en oefeningen die Julie me meegaf. Oefeningen voor bij de schapen, maar ook oefeningen die we thuis kunnen doen aan een lange lijn. Alles bij elkaar een weekend dat ondanks het waaierige en natte karakter helemaal voor herhaling vatbaar is. We hebben ons dan ook alvast voor volgend jaar opgegeven. Dan is Finnian aan de beurt!